தமிழக அரசியலில் சிறிய கட்சிகளின் பிளவுகள் புதியதல்ல. ஆனால், அந்த பிளவுகள் எப்போது “தனிநபர் அதிகாரப் போராட்டம்” ஆக மாறுகின்றனவோ, அப்போது அதன் தாக்கம் நேரடியாக தொண்டர்களின் மனநிலையிலும், கட்சியின் நம்பகத்தன்மையிலும் வெளிப்படுகிறது.
மஜகவின் பெயரில் உருவான குழப்பம் அதற்கே ஒரு உதாரணம். ஒருபுறம், “நான் தான் பொதுச் செயலாளர், எனக்குத்தான் முழு அதிகாரம்” என்று கூறி முன்னாள் சட்டமன்ற உறுப்பினர் தமீமுன் அன்சாரியை கட்சியில் இருந்து நீக்கி, தனியாக “மஜக” என்ற பெயரில் அலுவலகம் அமைத்து செயல்பட்ட ஹாரூன் ரஷித். மற்றொரு புறம், திமுக கூட்டணியில் இடம் பெற்று, சூரியன் சின்னத்தில் போட்டியிட்ட தமீமுன் அன்சாரி.
“யார் உண்மையான மஜக?”
அதற்கு நேரடியான பதில் அரசியல் செயல்பாடே கொடுத்துவிட்டது. திமுக கூட்டணியில் சீட் பெற்றவர் தமீமுன் அன்சாரி என்றால், அரசியல் அங்கீகாரம் அவருக்கே சென்றது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.
அதிகாரம் vs அங்கீகாரம்.
ஒரு கட்சியில் பதவி வைத்திருப்பது மட்டும் போதாது. அதற்கு அரசியல் அங்கீகாரம், கூட்டணி ஆதரவு, மக்கள் நம்பிக்கை — இவை மூன்றும் சேர வேண்டும்.
ஹாரூன் ரஷித் எடுத்த வழி “அதிகாரம் எனக்கே” என்ற நிலைப்பாடு.
ஆனால் தமீமுன் அன்சாரி எடுத்த வழி “அரசியல் நிலைப்பாடு + கூட்டணி வலிமை”.இறுதியில் வெற்றி பெற்றது எது?
கூட்டணி அரசியல்.
தொண்டர்களின் நிலை
இந்த முழு நிகழ்வில் அதிகம் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் யார் என்றால்
அது சாதாரண தொண்டர்கள்தான்.
ஒருவரை நம்பி சென்றவர்கள், அவர் வேறு கட்சிக்கு சென்றுவிட்டால் என்ன செய்வார்கள்?
“நாம் போராடியது யாருக்காக?” என்ற கேள்வி அவர்களை துரத்தும். கட்சியின் பெயருக்காக உழைத்தவர்கள், தலைவர்களின் மாற்றத்தால் இடம்பெயர வேண்டிய நிலை உருவாகிறது.
அதுவே அரசியலில் மிகப் பெரிய நம்பிக்கை சிதைவு.
அரசியல் மாற்றத்தின் சின்னம்
ஹாரூன் ரஷித் தற்போது தமிழக வெற்றிக்கழகத்தில் இணைந்திருப்பது, ஒரு விஷயத்தை தெளிவாக காட்டுகிறது:
இன்றைய அரசியலில் “இடமாற்றம்” சாதாரணமாகிவிட்டது.
கொள்கையை விட “அவகாசம்” முக்கியமாகிறது.
இந்தச் சம்பவம் நமக்கு சொல்லும் பாடம்:
கட்சியின் உண்மையான உரிமை, பதவியால் அல்ல — செயலால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.
அரசியலில் நிலைத்திருப்பது, கூட்டணி மற்றும் மக்கள் ஆதரவினால்தான்.
தலைவர்கள் மாறலாம், ஆனால் தொண்டர்களின் நம்பிக்கை ஒருமுறை உடைந்தால் அதை மீண்டும் கட்டுவது கடினம்.
